Smokin’ Aces (2006) ***
Joe Dirt (2001) *
The Bow (2005) ***1/2
Cashback (2006) *1/2
Tenue de soirée (1986) **1/2
Irréversible (2002) **1/2
Il dolce e l’amaro (2007) **1/2
The Fall (2006) ****
Smokin’ Aces (2006) ***
Joe Dirt (2001) *
The Bow (2005) ***1/2
Cashback (2006) *1/2
Tenue de soirée (1986) **1/2
Irréversible (2002) **1/2
Il dolce e l’amaro (2007) **1/2
The Fall (2006) ****
→ Leave a CommentCategorieën: film
Aan zij die beweren dat bloggen een vervaarlijk tijdverdrijf is, met soms verstrekkende gevolgen voor onschuldigen:
ge hebt gelijk. sorry.
Wij hebben ons bezonnen en hopen dat niemand het slachtoffer wordt van volgende prentjes.
* Bovenstebeste tip voor andere bloggers: laat een vaag idee enkele maanden vegeteren alvorens het in originele vorm op het web te plaatsen.
(David Crosby) & (Fu Manchu)



→ Leave a CommentCategorieën: Andere
And if at first you don’t succeed
Then dust yourself off and try again.
Wijlen Aalyiah.
If at first you don’t succeed, failure may be your style.
De Britse auteur Quentin Crisp.
→ Leave a CommentCategorieën: Citaat
Er ontstond een heen en weer van correspondentie, die mijn stilstaande leven in korte tijd vol onrust propte, zoals wanneer men naar de daarjuist nog lege lucht kijkt en deze hangt opeens vol parachutes waaraan gewapende kerels naar beneden komen.
Jeroen Brouwers over onrust, in Geheime Kamers.
→ Leave a CommentCategorieën: Citaat
Ilunga, een woord uit het in Zuid-Oost Congo gesproken Tshiluba, geldt als het meest onvertaalbare woord ter wereld. Het betekent “iemand die misbruik een eerste keer vergeeft , zelfs een tweede keer verdraagt, maar nooit een derde keer”. (Al kan het dixit Wiki ook bogus zijn.) Daarnaast is het ook één van de vaakst voorkomende namen in Congo. Er zijn ministers, voetballers, zelfs een schilder.
De bekendste der Ilunga’s is onze landgenoot Didier Ilunga Mbenga.
Wat gebeurt er als je die bepaalde 2 meter 13 metende, 115 kg wegende Ilunga voor de derde keer schoffeert? Iets dat universeel vrij eenvoudig te vertalen valt.
→ 1 ReactieCategorieën: sport · taal
Asmara werd de hoofdstad van Eritrea toen dat land nog een Italiaanse kolonie was. De Italiaanse bezetting duurde tot 1941, lang genoeg om enkele Art Deco pareltjes achter te laten. Gelukkig zijn de meeste daarvan niet beschadigd door de conflicten in de regio.
(bron)
Cinema Impero, ontworpen door Mari Messino, gebouwd in 1937 , is ruim 70 jaar later nog steeds in gebruik.
(bron)
(bron)
Tankstation uit 1937, door Carlo Marchi & Carlo Montalbetti.
(bron)
Fiat Tagliero, het futuristische meesterwerk van Giuseppe Pettazzi uit 1938. Het gestrande vliegtuig heeft aan weerszijden vleugels van 15m.
(bron)
(bron)
→ Leave a CommentCategorieën: cultuur
De voor vanavond geplande opnames van ‘Sex On Fire’, de ‘liefdevolle pornofilm’ van Studio Brussel, zijn geschrapt na Tsjevenprotest.
Dat het een ludieke actie moest worden, was niet voor iedereen duidelijk. Onder anderen CD&V’er Carl Decaluwé vond dat het ‘een schande’ was dat er belastinggeld werd gespendeerd aan het draaien van de film. ‘In een stuk in Het Laatste Nieuws ontstond de indruk dat de openbare omroep een pornofilm ging maken, en dat konden we niet accepteren’, aldus woordvoerster Diane Waumans. (De Standaard, meer.)
Hoe dedecteer je de lezersbrief van een verzuurde medemens? De combinatie ’schande’ + ‘belastingsgeld’ is meestal een weggever. Carl Decaluwé is
a) preutser dan Alexandra Colen
b) een cynische populist die media-aandacht wil
c) een verzuurde medemens die alle middelen aangrijpt om de VRT aan te vallen
d) a, b én c, dus uw en mijn tijd niet waard
Bekijk de smaakloze porno die Otto-Jan Ham, Stijn Van de Voorde & Murielle Scherre ineengeflanst hebben. De smaakvolle versie zal u dus niet te zien krijgen.
Sex On Fire
Hier te bekijken.
Making of pizzagirl (de bloopers uit Sex On Fire)
→ Leave a CommentCategorieën: cultuur
Me zijme gistern uitenudigd eweest deure Huis Maria. Me, da woas kik, mee nog een poar andere bloggers van heug kalibere. Gelijk de Witn, Knuffeltjes, Bert’n Anciaux & Ishku. Ziet dermee dat ‘t alijk niet allekeren de zelfste zijn!
Me wisten feitelijkst nie juust vu wa aaneleejnheid dat ‘t woas. ‘t Enigste da me zekers van woaren es dat er nen buus achter ons ging keumn aan de stoasse.
‘t Begost snelle te dagen vanaf oas Hilda van Huis Maria aan haar resumé begoste. ‘t Gingt om nen Facebook groep, ‘Huis Maria sucks donkey balls’ en de bijhuurende kritiek op Radio Scorpio & in de Streekkrante, zelfs bijkanst op Focus TV!
Ne ké damme garriveerd woaren woas ‘t in cafetaria de Lekkerbek te doene vuur een kennismoakinge.
Mee een gloas Porto tegen den dust en een talure charcuterie: pletwuste, luukwuste, espewuste, kieknbillen mee majeneise, zwarte wuste, druue wuste…(Twaos feitelijkst moar ién glaos Porto voorziene moar ké van mijnen tak emoakt op Twitr en twoas snelle gefikstst =] .)
Tongs woaren ‘t schune dia’s & en een wuurdsen uitleg van Dirk, den beenhauer & zijn vramens Pamela, van de boukhauinge.
“Der worden te vele leujengs verteld. Smeirige leujengs. En tmoe edoan zijn. Dat de paté en de crèmekoeken oppesleën zijn bijvuurbeeld. ‘t Es te zegn, den appelpaté en de boules de berlin zijn duurdere, des en feit. Moar ze vertellen der tongs wel niet bij dat de smeirpaté en de tompoezen welle in prijs edoald zijn! ‘t Es emakkelijk é azue, ginter op Facebook wa laweit moakn.”
Twoas pertank niet alene moar goe nieuws da ze broachten, ‘t was uuk kritiek bij:’Memme te weinig noar de kalantn eluisterd. M’en te vele geïnvesteerd in kiwi’s en wokgroensels en scampi’s en andern exotischen bucht. Ma wie eet er da feitelijks? Tes huug tijd damme stoppn me tsjiepen en terugkèren noar den boasis: wuste.’
Op ‘t einde woaster nog een rondleidinge duur Huis Maria en ‘t moe ezeid: de veingsters woaren schune ekuist & en ‘t woas vele schuun gerief aan democratische preizn. Ke galossen ezien, hertjes veur Valentijne, twolve neusdoekn veur twie eurots… Anderzijds, dedie van de keès woas effenaf leluk link nen marteko. Kblijve objectief hé.
Ter afscheid emallemoale een bleksken pilchars en een flasse jeniever meegat. Schuun geste, ewoar?
→ 2 ReactiesCategorieën: etcetera en watniet
getagged: Huis Maria, Kinepolis, supermarkt, wuste
As I was Saying van Bob Hicok, hier weggeplukt.
Long, thin clouds as if the sky were smoking.
I tell it to stop or share, it doesn’t stop or share,
this is what happens to my requests: they rise.
When I was a kid, a neighbor man
had a few and tied a cherry bomb to a pigeon,
it flew furiously until kaboom. Feathers
and bits of what made the pigeon go
landed on the Smitky twins playing hopscotch,
they looked up, I looked at them looking up,
two of everything the same, as if their parents
knew the odds of needing a spare. My wife
wants to fly in a hot-air balloon. I say to her,
I’ll wait here with the turtles. I try to save them
from getting squished when they cross the road.
They don’t know it’s a road or what a road
is for, getting away is what a road is for,
then coming back, then wondering why you came back
is what a road is for. My wife’s people
are Ukrainian, beets are important to them.
I tried to arm-wrestle her father once, he said,
Why would I do that: if I beat your arm,
the rest of you will want revenge.
I never looked at it that way. Forty-two years now
I’ve tried to look at it that way. The other day,
some kids knocked a ball through our window,
one of them asked for it back, I said, Sure,
if you give me the bat. He did, then asked
for the bat, I said, If you give me the ball,
he started to hand it over when I saw understanding
bloom in his face. That never happened for me:
understanding blooming in my face. Not the way
I wanted it to. So I’ll die and someone
will have to deal with what’s left, the body,
the shoes, the socks. The last person on Earth
will just be dead: not buried or mourned
or missed. As with kites, I cut the string
when they’re way up, because who’d want to come back.
So somewhere are all these kites, as somewhere
are all the picture frames from the camps,
and the bows from hair, and the hair itself
I saw once in a museum, some of it, in a room
all its own, as if one day the heads
would come back and think, That’s where I put you,
as I do with keys when I find them in my hand.
→ Leave a CommentCategorieën: cultuur
Het MTV-tijdperk is al een tijdje voorbij, videoclips halen enkel in de daluren nog het scherm. Diplo & System D128 bewijzen dat het medium nog niet dood is. Dinosauriërs & The Cure & Philadelphia & Bhangra & woestijnsirenes, maar dat laatste kan ook een fata morgana geweest zijn. Slingert al een paar maanden op het internet rond en toch is het een primeur in de Belgische blogosfeer. Vlaanderen is, goede voornemens ten spijt, ook in 2009 niet hip.
´*` Blijkt het filmpje alweer van het internet verdwenen. Balen, man.
→ Leave a CommentCategorieën: muziek
getagged: Diplo, hip hop, Santogold, The Cure