Ronald Goedemondt is een uitstekende stand-up comedian, althans één die zijn plaats heeft binnen het selecte groepje dat erin slaagt om mijn aandacht een uur vast te houden. Zijn voorstelling ‘Spek’ was afgelopen zondag te zien bij de Vara op Nederland 3. Hier ziet u hoe een papegaai zijn Siciliaans bloed aan het borrelen brengt.
In Badu’s nieuwe clip ‘Honey’ tuimelen de muzieklegendes over elkaar heen. Gelijkaardig aan wat de Red Hot Chili Peppers deden toen ze voor Dani California in de huid van Nirvana, The Beatles, Bowie…kropen, maar dan niet irritant.
Het meest herkenbare fragment is het Hey Ya-intermezzo halverwege, naar de fantastische clip van Outkast. Badu wordt aangekondigd als ‘Shaky Gibson and the Shakerettes’, de zwoele antipodes van ‘Ice Cold 3000 & The Love Haters. Niet onbelangrijk: Andre 3000 is haar ex, het ook al fantastische Ms. Jackson van Outkast gaat over het afspringen van die relatie. Op zich was Hey Ya natuurlijk al een verwijzing naar het legendarische optreden van The Beatles in de Ed Sullivan Show in 1964, het startschot voor hun triomftocht door de VS. Ahem, de beelden:
Als je de hoezen goed in de gaten houdt zie je onder andere John Lennon & Yoko Ono, The Beatles en Grace Jones opduiken. Verder ook De La Soul (3 Feet High and Rising)
Het verhaal speelt zich af in Australië in de 19e eeuw. Charlie Burns en zijn broer Mikey worden gevangen genomen door Captain Stanley. Ze worden er samen met hun psychopathische broer Arthur van verdacht een brute misdaad te hebben gepleegd. Stanley doet Charlie een bijna onmogelijk voorstel in een poging een einde te maken aan de bloedige vicieuze cirkel. (moviemeter.nl)
Toen ik deze film enkele weken geleden zag kwam het associatiemechanisme van mijn brein piepend en knarsend in beweging. De barre omgeving waarin het verhaal zich afspeelt, een plaats waar de wind spreekt, kogels zingen en mensen zwijgen, heeft The Proposition gemeen met The Three Burials of Melquiades Estrada, van en met Tommy Lee Jones. Daarin is het grensgebied tussen Mexico en het zuiden van de VS de plaats van het delict.
Dat het hedendaagse Texas in het Australië van de 19e eeuw z’n weerspiegeling vindt betekent dat u er vergeefs naar een paradijselijk vakantiedorp van Club Med zal zoeken. Het zegt ook iets substantiëler over wapendracht, de vrijere interpretaties van ordehandhaving en manifest racisme.
Tegelijkertijd dacht ik aan Rudy Vandendaeles bespreking van ‘From Here To Eternity’, de eerste plaat die Nick Cave met z’n Bad Seeds opnam. Die tekst is ook hier op zijn plaats:
Australië. Het is er bar en onafzienbaar groot, het leven is er onnoemelijk wreed. Het stond in de krant: laatst werden in Australië om vage redenen honderden wilde paarden neergelegd. Pas na de slachting werd er door de lokale dierenbescherming lichtjes gesputterd, pro forma.
(…)
Australië: je wordt er met een stoppelbaard geboren, ongeacht je kunne, en als je honger hebt wurg je de eerste kangoeroe die voorbij komt gehopt. Survival of the fittest, zo luidt de wet.
Cave schreef zowel het scenario als de soundtrack (samen met Bad Seed Warren Ellis) van The Proposition. De uitgeweken Australiër kan als geen ander de korte maar tumultueuze geschiedenis van zijn geboorteland laten herleven. In de Filmkrant zegt hij daarover:
“De traditionele Amerikaanse western ziet alles heel zwart-wit. Dat is eigenlijk de manier waarop Amerika tot op vandaag de dag alles in de wereld ziet. Maar het idee dat je beschaving, vrede en voorspoed met het zwaard kunt brengen werkt niet. Australië is daar nog steeds niet overheen. Het is nog steeds een land dat in het reine moet komen met zijn eigen gewelddadige wordingsgeschiedenis. Ik heb een veel ambivalenter kijk op de Australische geschiedenis, die is voor mij veel schimmiger. Daarom was het belangrijk voor ons om die op de officiële lezing te heroveren.
De Outback van de deelstaat Queensland, waar de temperatuur in graden Celsius de bevolkingsdichtheid ver overstijgt, is niet alleen de gedroomde achtergrond voor al dat geweld, ze draagt er volgens Cave ook aan toe: “Eigenlijk gaat The proposition over hoe het landschap nog meedogenlozer is dan de mensen die erin leefden.”
Mbenga (uitgebreid profiel) blijft tot nader order de enige Belg in de NBA. Hij zat enkele weken zonder ploeg nadat Golden State hem had laten gaan. Eerder speelde hij 3 seizoenen (sporadisch) voor de Dallas Mavericks.
Nu mag hij het purper en gouden shirt van de LA Lakers aantrekken. Hij moet daar ad interim de geblesseerde center Andrew Bynum helpen vervangen. Het contract zal maar over 10 dagen lopen en het valt te verwachten dat hij begin februari weer op straat staat.
Op de fora van de Laker-fans zitten ze niet te wachten op Mbenga’s diensten, ze geven de voorkeur aan meer gereputeerde spelers. Eén fan geeft deze harde maar behoorlijk accurate evaluatie:
Mbenga fouls too much, can’t stay on floor. He’s a foul machine.
- One of those physically gifted players who doesn’t get it…but if he does one day…
- Some say he’s offensively even worse than Kwame
- Plays very hard and fans love him
- Can block shots
- Hands so so – No knowledge of the game whatsoever, therefore no IQ so to speak.
HE DIDNT EVEN TOUCH A BASKETBALL TILL THE AGE OF 19.
Het heeft niet veel zin om Mbenga’s dramatische jeugd opnieuw op te rakelen, al blijft die van het kaliber waar Oprah een half seizoen aan zou kunnen besteden. Een positieve noot? Hij komt terecht bij waarschijnlijk het bekendste basketbalteam ter wereld, met Kobe Bryant (3 titels) als absolute sterspeler en Phil Jackson (9 titels) als topcoach. Wie weet ziet die laatste wel in hem wat hij vroeger in Dennis Rodman zag: iemand die verdedigt, reboundt en verder niet al te veel in de weg loopt.
According to the American Medical Association, dog bites are the second leading cause of childhood injury, surpassing playground accidents. For children, 77% of dog bite injuries are to facial areas.
Nog één:
In the United States, pit bulls make up one to three per cent of the overall dog population and cause more than 50 per cent of serious attacks.
1+1=2, niet?
(In deze tekst zal u géén schokkende beelden zien van ontspoorde pitbulls, en evenmin een klaagzang op de media die die brave diertjes steeds maar weer afschilderen als moordmachines.)
Duitse herders en Chow chows zijn vaker betrokken bij aanvallen op mensen, maar de gevolgen ervan zijn door de band beperkt. Wat kort door de bocht misschien – ik weet niets over hun eigenschappen – maar zouden pitbulls niet onmiddellijk verboden moeten worden? In Nederland is het al zover, daar hebben ze de Regeling Agressieve Dieren (RAD).
In 1993 is de RAD (Regeling Agressieve Dieren)** in werking getreden. De RAD schrijft voor, dat het in het bezit hebben van Pitbull’s geboren na 1993 wettelijk niet is toegestaan. Pitbull’s van voor de regeling mogen alleen gehouden worden als opgelegde maatregelen worden nageleefd (muilkorven, kort aanlijnen en castratie). Tevens vallen ook stamboomloze Staffordshire Terriërs en kruisingen van deze, welke in overwegende mate gelijkende zijn ook onder deze regeling, men spreekt dan van Pitbullachtigen.
Zuivere Staffordshire Bull Terriërs en de Amerikaanse variant kunnen daar blijkbaar wel nog, aangezien die minder agressief zouden zijn. De identificatie gebeurt dan door een stamboom en een chip of tatoeage. In België bestaat er helemaal geen regeling op dit gebied, er zijn volgens deze site enkel plaatselijke verboden (onder andere in Knokke-Heist en Luik). Dat zou tot kwalijk gevolg hebben dat Nederlanders hun dier over de grens komen afzetten als het illegaal blijkt te zijn.
Ik denk dat deze dieren geen plaats meer hebben in onze samenleving. Daarvoor vormen ze een te groot risico, waarbij ik in de eerste plaats aan kinderen denk. Je mag van een spelend kind niet verwachten dat het kan inschatten hoe een hond op zijn onverwachte acties zal reageren. Evengoed lopen de eigenaars en hun huisgenoten gevaar: 77% van de slachtoffers van incidenten met honden zouden hen treffen. Er bestaan genoeg rassen die in veel mindere mate een bedreiging vormen.
Hier wordt gepleit voor een voorafgaande screening van mogelijke bezitters van pitbulls, mogelijk aangevuld met een verplicht examen op een hondenschool. Ik wil best geloven dat er capabele hondenbezitters zijn, maar de kans blijft bestaan dat er mensen zijn die het minder nauw nemen. Bovendien kan je nooit verkondigen dat je 100% zeker bent hoe een pitbull zal reageren in bepaalde situaties, zeker als je er zelf niet bij bent.
Wat denkt u? Moet er een verbod komen, moet er een strengere procedure komen, of heb ik er niets van begrepen en moet er helemaal niets veranderen?
זזתי בלהתאחדות החדשה. הסתבב הדראידאל שלי. - Wat zal het zijn, heren? Voor mij een ich Laut fricatief, seignant. Wat jij, Salomon? - Ik neem een plosief, à point geplofd. En doe er nog maar wat geroosterde niqud bij. -Een uitstekende keuze.
-
Vertel es, Samuel, wat zijn jouw vakantieplannen? -Wel, die sakkerse Sarakenoi ga ik eens terecht wijzen. Sterker nog, ik ga ze KAPOT wijzenMijn wijzervinger breekt graniet tot je de plagioklazen hoort knappen -Het doet me plezier dat te horen, al verkies ik mijn granusproducten in een meer zalmmousseline geörienteerd kleur. -Straite up, wigga!
-Ik volg je Noen, en ik verhoog met een Sjin-Kaf combo. -Getver’drie Sam, hoe vaak moet ik nog uitleggen dat we géén Poker spelen. Dat is tegen de voorschriften van de Sjeroet “Shabak” bitachon Ach, laten we ermee kappen & het Hanerot Honolulu zingen Tof-!.
Dat kreeg ik gisteren te horen toen ik vroeg of ik iemand mocht citeren. Waarbij (x) niet toevallig altijd het belangrijkste, het meest relevante is dat je toevertrouwd is. (x) is datgene waar je artikel mee staat of valt, alleen moet je het wel kunnen hardmaken. (x) is iets waarmee je als journalist kan opklimmen. Mijn ervaring in het vak is zonder meer gering, toch begrijp ik steeds beter dat er een aanzienlijke kloof gaapt tussen wat je eigenlijk wil schrijven en wat er uiteindelijk zal verschijnen.
In dit geval hadden hogere instanties hadden het tot twee keer toe verknoeid, iets waar die persoon ook niet over te spreken is. Als de ware toedracht over die episodes naar buiten komt staat een meerdere met een vijfdeurs ego voor aap, maar komt mijn bron in een moeilijke positie.
Het is nu aan mij om er op een creatieve manier voor te zorgen dat ik zaken kan bewijzen. Om een journalist te worden dus.